Jadwiga Leśkiewicz - Zgieb

- artystka wszechstronna. Z wykształcenia artysta grafik. Przez wiele lat jako wykładowca propagowała wśród studentów trudną sztukę ceramiki. Zręcznie i twórczo łącząc w pracy akwafortę, akwatintę i masę szamotową, nagle odkrywa dla Siebie nowe miejsce - tkaninę artystyczną. Rok 1978 jest przełomowy w twórczości artystki. Łódzka wystawa tkaniny wywiera na Nią tak ogromny wpływ, że postanawia Sama zacząć realizować się w nowym medium. Medium, które pozwala lepiej przekazać odbiorcy Jej wewnętrzny świat. Powoli zrywa z “przeszłością” zatapiając się w tkaninie. Z roku na rok doskonali swój warsztat tkacki, osiągając imponujące mistrzostwo, zarówno pod względem warsztatu jak i formy Dziś jest postacią znaną w świecie współczesnej sztuki włókna, mającą swoje niepodważalne miejsce wśród czołówki najciekawszych współczesnych twórców tkaniny.
Prace Jadwigi Leśkiewicz - Zgieb pokazują widzowi to, co najlepsze w gobelinie. Misternie tkany, dokładny, miniaturowy, lub wielko-formatowy zachwyca dokładnością wykonania. Widać to zwłaszcza w dużych pracach. Konsekwencja działania, od idei przez projekt do realizacji, prowadzi widza milimetr po milimetrze po osnowie, aż do wielkiego finału. Nie ma tu mowy o pomyłkach, nieprzemyślanych przypadkach, niestaranności. Artystka kontroluje swoją pracę na każdym etapie jej powstawania. Mistrzostwo warsztatowe zmusza każdego zawodowego artystę obcującego z Jej gobelinem do zadumy i refleksji nad własną techniką.
Poprzez gobelin artystka zaprasza nas i zapoznaje ze swoim wewnętrznym światem. Swoje spostrzeżenia, przemyślenia, przeżycia i codzienne emocje przelewa na tkaninę. Dzieli płaszczyzny gobelinów w sposób bardzo przemyślany. Wzajemnie przenikające się plamy lub koegzystujące spokojnie obok siebie, linie dzielące przestrzeń lub podkreślające niektóre fragmenty kompozycji, oraz zróżnicowane faktury jasno prezentują widzowi spokój, napięcie, radość lub smutek. Jadwiga Leśkiewicz - Zgieb wierna idei profesora S. Dawskiego pracuje wg zasady “Od wewnątrz na zewnątrz” Nie dodaje zbędnych komentarzy i ozdobników. Wrażliwy odbiorca instynktownie odczuje emocje które przepełniały artystkę w momencie tworzenia. Metafizyczna energia Jej gobelinów nie pozostawia nikogo obojętnym. Można kontemplować je godzinami. Jest to prawdziwa estetyczna i emocjonalna uczta. Artystka pomaga ukierunkować widza poprzez tytuł. Pozostałe komentarze i wyjaśnienia są zbędne, bo przekaz Jej gobelinów jest bardzo silny.
Na dzisiejszej wystawie możemy zobaczyć prawdziwe twórcze oblicze Jadwigi. Ilość i wielkość gobelinów jest naprawdę imponująca. Podchodząc bliżej wpatrując się w jakość, dokładność i precyzje wykonania każdego z nich, odczuwamy oprócz zachwytu prawdziwą pokorę w stosunku do twórczości i pracy Artystki, jak i Jej samej jako wspaniałego człowieka.